Przyroda nieożywiona

Współczesne formy geomorfologiczne występujące na terenie od Niechorza do Mrzeżyna. Podobnie jak na całym Pomorzu, są efektem działalności lądolodu skandynawskiego (Ejsmont 1971). Około 25 tys. lat temu lodowiec nasunął się na obszar Pomorza i wywarł zdecydowany wpływ na ukształtowanie powierzchni. Na tle skutków tego procesu obserwujemy obecnie ciągłe zmiany w strefie wybrzeża, wiążące się z ostatnimi etapami rozwoju Bałtyku jako morza polodowcowego.

W pasie nadbrzeżnym ciągnącym się od Niechorza do Mrzeżyna można wyróżnić trzy jednostki morfologiczne:

  • aluwialny pas nadbrzeżny,
  • nizina nadmorska,
  • wysoczyzna moreny dennej.

Nadbrzeżny pas aluwialny obejmuje plaże i wydmy. Pas ten na różnych odcinkach ma różną szerokość. W skład aluwialnego pasa nadbrzeżnego wchodzi plaża, wydma biała i wydma szara porośnięta nadmorskim borem. Obszar boru nadmorskiego liczy około 30 km2, czyli 75% powierzchni omawianego odcinka wybrzeża.

WedługKondrackiego (1988) obszar gminy położony jest w obrębie nizinnego krajobrazu naturalnego. Tereny bezpośrednio stykające się z brzegiem Bałtyku zalicza się do krajobrazu nadmorskiego, gatunku wydmowego. Zostały wytworzone w trakcie najmłodszych procesów geomorfologicznych zachodzących na wybrzeżu. Roślinnością potencjalną dla tego krajobrazu są bory nadmorskie. Jednak istnienie nad samym morzem stosunkowo rozległych borów, co ma miejsce prawie na całej długości Wybrzeża Rewalskiego, jest obecnie zjawiskiem rzadko spotykanym na wybrzeżu bałtyckim.

Tereny położone równoleżnikowo do wydm z borami nadmorskimi, zlokalizowane w południowo wschodniej części gminy, na obszarze dawnej zabagnionej pradoliny pomorskiej zostały zaliczone według klasyfikacji krajobrazów naturalnych do krajobrazu nizinnego - dolin i równin akumulacyjnych, gatunku den dolinnych. Roślinnością potencjalną dla tego rodzaju krajobrazu są łęgi. Jednakże w przypadku gminy Rewal występują tu prawie wyłącznie łąki i częściowo pola uprawne.

Natomiast tereny pofalowane położone w południowo zachodniej części gminy zalicza się w ramach krajobrazów naturalnych do krajobrazu młodoglacjalnego, gatunku równin. Tereny takie odznaczają się dużą ilością zagłębień, wypełnionych częściowo wodami jezior lub torfowiskami. Roślinnością potencjalną dla tego rodzaju krajobrazu są grądy. Jednakże w gminie Rewal występują  głównie użytki zielone i w nieznacznej części pola uprawne.

Pod względem atrakcyjności krajobrazu Sarosiek (1990) klasyfikuje gminę Rewal do obszarów bardzo atrakcyjnych - ruiny kościoła na krawędzi klifu w Trzęsaczu i dobrze widoczna latarnia morska na krawędzi klifu w Niechorzu. Natomiast pozostałe tereny zaliczana do obszarów o dużych i średnich walorach. Uważa on (1984) ponadto, że stopień degradacji walorów przyrodniczo - wypoczynkowych w następujących miejscowościach Łukęcin, Pobierowo, Pustkowo, Trzęsacz, Rewal, Śliwin, Niechorze, Pogorzelica jest mały.

Formularz wyszukiwania

«